Son günlerde basında ve sosyal medyada, 2025 yılında birden fazla işverenden ücret aldığı halde yıllık gelir vergisi beyannamesi vermeyen bazı kişilerden izahat istendiğine ve bu kapsamda çok sayıda mükellefe yazı gönderildiğine ilişkin haberler yer almaktadır.
Bu gelişmelerden hareketle, 2025 yılında birden fazla işverenden ücret geliri elde ettiği halde beyanname vermemiş olanların durumlarını yeniden gözden geçirmeleri önem taşımaktadır. Gerekli şartların oluşması halinde pişmanlık hükümlerinden yararlanılarak beyanname verilmesi mümkün olabilmektedir.
Bu yazıda, 2025 yılında birden fazla işverenden ücret geliri elde edenler bakımından geçerli olan beyanname kuralları yeniden ele alınmaktadır. Buradaki tutarlar 2025 yılına ilişkindir. 2026 yılında birden fazla işverenden ücret alanların beyannameleri Mart 2027’de verileceğinden, onların durumları ayrıca değerlendirilebilir.
Konuya ilişkin temel düzenleme Gelir Vergisi Kanunu’nun 86. maddesinde yer almakta, idari uygulama ise 311 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliği ile açıklanmaktadır. Ücret gelirlerinin diğer gelir unsurlarıyla birlikte elde edilmesi ihtimalinin doğurabileceği farklılıklar bir kenara bırakılarak, tam mükellef gerçek kişilerin tevkif yoluyla vergilendirilmiş ücret gelirleri 2025 yılı için üç ayrı durumda değerlendirilebilir.
Üç farklı durum
1. Tek işverenden ücret alınması
Ücret gelirinin yalnızca bir işverenden elde edilmesi ve 2025 yılı için yıllık tutarının 4 milyon 300 bin lirayı aşmaması halinde yıllık gelir vergisi beyannamesi verilmesi gerekmemektedir.
2. Birden fazla işverenden ücret alınması
Birden fazla işverenden ücret geliri elde edilmesi halinde, birinci işverenden alınan ücret dışındaki diğer işverenlerden alınan ücretlerin toplamının 2025 yılı için 330 bin lirayı aşmaması durumunda, ücretlerin tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiş olmak şartıyla yıllık gelir vergisi beyannamesi verilmesine gerek bulunmamaktadır.
Birden fazla işverenden ücret alınması halinde, hangi işverenden alınan ücretin birinci işveren olarak kabul edileceği ücretlinin tercihine bırakılmıştır. Dolayısıyla mükellef, hesaplama bakımından istediği ücreti birinci işverenden alınan ücret olarak belirleyebilmektedir.
Ancak ücretlerden en düşük olanı vergi dışında bırakıp diğer ücretleri yıllık beyannameye dahil ederek stopaj iadesi elde etmeye yönelik işlemlerin idare tarafından peçeleme olarak değerlendirilmesi söz konusu olabilmektedir.
Bu kurallar çerçevesinde, tek işverenden elde edilen ücretin 2025 yılı için 4 milyon 300 bin lirayı aşması veya birden fazla işverenden ücret alınması halinde birinci işveren dışındaki işverenlerden elde edilen ücretlerin toplamının 330 bin lirayı aşması durumunda, birinci işverenden elde edilen ücret de dahil olmak üzere ücret gelirlerinin tamamının yıllık gelir vergisi beyannamesiyle beyan edilmesi gerekmektedir.
3. Toplam ücret gelirinin 4 milyon 300 bin lirayı aşması
Yukarıdaki şartlara göre yıllık beyanname verme zorunluluğu ortaya çıkmamış olsa dahi, birden fazla işverenden elde edilen ücretlerin brüt toplamının 2025 yılı için 4 milyon 300 bin lirayı aşması halinde, bütün ücret gelirlerinin yıllık beyanname ile beyan edilmesi gerekmektedir.
Örneğin, 2025 yılında bir anonim şirkette genel müdür olarak çalışan ve yıllık 4 milyon lira brüt ücret alan bir kişinin, başka bir şirketten de 320 bin lira brüt huzur hakkı elde etmesi halinde, toplam ücret geliri 4 milyon 300 bin lirayı aşacağından yıllık gelir vergisi beyannamesi verilmesi gerekecektir.
Burada dikkat edilmesi gereken bir diğer husus da stopaja tabi tutulmamış ücret gelirleridir. Bu tür ücret gelirlerinin beyanına ilişkin farklı kurallar bulunmakta olup, 2025 yılında kesintiye tabi olmayan ücret gelirinin safi tutarının, yıllık asgari ücret gelir vergisi matrahını aşması halinde yıllık beyanname verilmesi gerekmektedir. 2025 yılı için bu tutar 265.256,04 TL olarak belirlenmiştir.
İşveren sayısının belirlenmesi
Burada önem taşıyan husus, yıl içerisinde ücret alınan işveren sayısıdır.
“Birden fazla işverenden ücret alınması” ifadesi yalnızca aynı anda birden fazla işverenden ücret alınmasını kapsamamaktadır. Takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden fazla işverenden ücret alınması da bu kapsamda değerlendirilmektedir.
Örneğin nisan ayının sonunda bir işyerinden ayrılan ve temmuz ayında başka bir işyerinde çalışmaya başlayan bir ücretli de aynı takvim yılı içerisinde birden fazla işverenden ücret elde etmiş olduğundan, yukarıda belirtilen kurallara tabi olacaktır.
Birden fazla işverenden ücret elde edilmesi özellikle grup şirketleri, holding yapılanmaları ve iştirak ilişkilerinde karşımıza çıkabilmektedir. Bir şirkette görev yapan kişinin aynı zamanda iştirak konumundaki başka şirketlerde yönetim kurulu üyeliği üstlenmesi ve bu görevleri karşılığında ücret veya huzur hakkı elde etmesi bu duruma örnek olarak gösterilebilir.
Çalışılan şirketin başka bir şirketle birleşmesi veya başka bir şirket tarafından devralınması halinde ise ücretlilere uygulanacak vergi oranının birleşme veya devir öncesinde ödenen ücretler de dikkate alınarak belirlenmesi söz konusu olabilmektedir. Ayrıca tüzel kişi işverenin tüzel kişiliğinin birleşilen veya devralan şirketin tüzel kişiliği içerisinde devam etmesi nedeniyle, bu durumlarda birden fazla işveren olgusunun ve buna bağlı olarak vergi ziyaının oluşmayacağı değerlendirilmektedir.
Beyanname verenlerin yararlanabileceği indirimler
Birden fazla işverenden ücret elde ettiği için yıllık gelir vergisi beyannamesi vermek durumunda olan kişiler, Gelir Vergisi Kanunu’nun 89. maddesinde yer alan indirimlerden yararlanabilmektedir.
Bu kapsamda, şartların oluşması halinde kişinin kendisine, eşine ve çocuklarına ait özel sigorta primleri ile eğitim ve sağlık harcamaları gibi bazı giderlerin indirim konusu yapılabilmesi mümkündür.
Beyannamenin pişmanlıkla verilmesi
2025 yılında birden fazla işverenden ücret geliri elde ettiği halde yukarıda belirtilen kurallar gereğince yıllık gelir vergisi beyannamesi vermesi gerektiği halde beyannamesini vermemiş olanların, durumlarını yeniden değerlendirmeleri önem taşımaktadır.
Beyanname verme yükümlülüğü bulunan kişiler, şartların oluşması halinde pişmanlık hükümlerinden yararlanarak beyanname verebilirler.
Beyannamenin pişmanlık hükümlerinden yararlanılarak verilmesi, Gelir Vergisi Kanunu’nun 89. maddesinde yer alan indirimlerden yararlanılmasına engel değildir.